Laten we ons verleiden of helpen door technologie?

Zenuwachtig kijk ik op mijn tablet. Ik heb een alert gekregen dat mijn iPhone is gelokaliseerd. In Brussel. Kaartje erbij. Wat nu?

findmyphone2Toch maar weer de politie gebeld: kunnen en doen zij hier iets mee zodat ik mijn gestolen iPhone weer terug krijg? Nee. De informatie is lang niet up to date genoeg. Van uren geleden zelfs, dus dat heeft inderdaad niet veel zin. Gesteld dat ze überhaupt al die moeite zouden willen doen en hun collega’s in België erop af zouden sturen.

Als ‘ie gestolen is heb je er dus helemaal niks aan, aan die findmyiphone app.

Zonder smartphone

Ik zit dus al een paar dagen zonder o.a. mijn smartphone en voel me verweesd. De bus pakken duurt twee keer zo lang omdat de opgehangen informatie qua usability heel belabberd is. En de verstrekte informatie door irl personen niet helemaal klopt.

Ik mis vooral het ‘eventjes’ contact met iedereen. De continue stroom aan informatie kan ik grotendeels wel opvangen met andere apparaten.

Godzijdank zijn mijn agenda en contacten bewaard gebleven.

Ja, ik ben intensief gebruiker van apps en internet en ik koop er ook van alles. Maar ik weet wel wat ik doe, en dat geldt denk ik niet alleen voor mijzelf. Het zou wel wat minder kunnen.

hypnosis

Bron: Deviant art, kath660

Digitale verleidingen

Vorige week was ik met collega’s van Mediawijzer bij een Meetup naar aanleiding van het programma What makes you click. Het commerciële deel van de online wereld draait om het verkrijgen van conversies en data, en is inmiddels zo vernuftig ontwikkeld dat je als gebruiker niet eens door hebt dat je daar aan mee doet.

Vooral omdat we eigenlijk veel meer door onze emoties worden geregeerd dan onze ratio. Dat maakt ons gevoelig voor meldingen als ‘nog maar 1 stoel beschikbaar!’ bij vliegtuigtickets of ‘andere mensen kochten ook’ bij online winkels.

Mediawijsheid

Aangezien we van de wetenschap en de overheid weinig inzicht hoeven te verwachten (doordat ze bijvoorbeeld geen toegang krijgen tot die data), moeten we als consumenten zelf grip zien te krijgen hier op. Volgens ‘verleidingspsycholoog’ Bart Schutz zijn we online allang geen autonome wezens meer en is dat ook niet zo erg omdat al die apps het werk voor ons uit handen nemen.

Toch blijf ik als mediawijsheidprofessional streven naar en geloven in het stimuleren van een kritische blik bij klein en groot.

Time well spent

Het initiatief van Tristan Harris spreekt mij dan ook erg aan. Met zijn ‘Time well spent’ beweging roept hij bedrijven en designers op apps en sites te ontwikkelen die de waarden die wij als mens belangrijk vinden, te respecteren. Dus geen digitale media meer ontwikkelen die ons zo lang mogelijk bezighouden en ons afleiden van belangrijkere zaken.

‘We believe in a new kind of design, that lets us connect without getting sucked in. And disconnect, without missing something important.

And we believe in a new kind economy that’s built to help us spend time well, where products compete to help us live by our values.’

Hij wil dus dat we kritisch, maar ook creatief hier over na denken: hoe kan het beter? Daar kunnen we wel wat mee, zeker in het onderwijs.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *